Forum içeriğimiz ziyaretçi kardeşlerimize açılmıştır. Forum sayfamızı daha aktif kullanmak için üye olmanız gerekir.

Gönderen Konu: CEVÂB DÂDEN-İ HÜDHÜD BÜLBÜL-RÂ  (Okunma sayısı 9126 defa)

Çevrimdışı beytulharran

  • Kahraman Üye
  • ****
  • İleti: 1439
  • 31
CEVÂB DÂDEN-İ HÜDHÜD BÜLBÜL-RÂ
« : 15 Mayıs 2014, 19:47:29 »
276 Hüdhüd eydür sûrete kapılan er
Ma‘naya kanda ire iy bî-basar
277 Niçeme kim gül ola sâhib-cemâl
Hüsnine bir haftada irer zevâl
278 Ol cemâle kim zevâl irişe tîz
‘Âşıka andan melâl irişe tîz
279 Ögüdüm dut kimseneye buşmagıl
Bir gül içün biñ dikene düşmegil
280 Bir bahârı tâze görmedi rezân
Kim anı pejmürde kılmadı hazân
281 Ne kışın u ne yazın görmek gerek
Güllerüñ ‘ömri azın sormak gerek
282 Niçe sûret âhir iy sûret-perest
Sûreti n’ider olan ma‘nîde mest
283 Biz ki bülbül yüregini taglaruz
Güllerüñ tîz öldügine aglaruz
284 Çün seni sîmurg kılmaya kabûl
Kaçan ire göñlüñe mihri nüzûl
285 Niçe kim gül vasfını söyleyesin
Soldugından soñra terk eyleyesin
286 Her seher kim niçe kim gül açıla
Saña karşu gelmeye baña gele
287 Sûreti eylemegil ma‘niye büt
Gül bugün togdı vü yarın öldi dut
288 Bu mesel kim ‘âlemüñ bostânıdur
Bir er ü bir ‘avratuñ destânıdur
DÂSTÂN-I MERD Ü ZEN
289 Ol bir er bir ‘avratı sever-idi
Anı görmege ‘azîm iver-idi
18
290 Şat’dan ol yaña-y-ıdı ‘avrat evi
Sâhatı ser-sebz ü bünyâdı kavî
291 Er evi Şat’dan bu yaña zer-nigâr
Sahnı bâg u sakfı dahı lâlezâr
292 ‘Avratuñ ‘ışkı eri almış-ıdı
Gerçi Şat’dan bu yaña kalmış-ıdı
293 Ol hevâya göñli çün uçar-ıdı
Şatt’a düşüp ol yaña geçer-idi
294 Yüzemez-iken suyı diler-idi
Yâri ogrına dişin biler-idi
295 Yâr-ıla yüz dürlü ‘ayş ider-idi
Girü Şatt’a düşüben gider-idi
296 Bir gün ol ‘avrat katında oturur
Nâgehân bakar yüzine vü görür
297 Bir benek konak gözinde ‘avratuñ
Er düşer ortasına yüz mihnetüñ
298 ‘Avrata eydür ‘acab gördüm bugün
Bir konak gözüñde kim yog-ıdı dün
299 ‘Avrat eydür Şatt’a ayruk girmegil
Geçmege vü ‘ömr boynın urmagıl
300 Eydür on yıldur ki Şatt’ı geçerem
Dicle’yi bir cür‘a gibi içerem
301 Od gibi her gün düşerem ben suya
Şimdi girme didügüñ âhir neye
302 ‘Avrat eydür kim bu konak iy canum
On yıl oldı kim gözümdedür benüm
303 İlla çün ‘ışkuñ senüñ gâlib idi
Beni görmege becid tâlib idi
304 Hem geçer-idüñ Şat’ı durmaz-ıduñ
Hem gözümdeki akı görmez-idüñ
305 Çün senüñ ‘ışkuñ irişdi âhire
Lâcerem gözümdagı akı göre
306 ‘Işk çün gitdi Şat’a düşmek ‘azîm
19
Yüzemeyene hatardur iy hakîm
307 ‘Işk-ıdı Şatt’a girüp kayırmayan
Gözümüñ bakup konagın görmeyen
308 ‘Işk çün gitdi Şat’a girür-iseñ
Bogılasın bir kadem urur-ısañ
309 Yüzebilmeyen kişi nite gire
Şatt’a vü kendüzinüñ boynın ura
310 Ol ere çün olmadı bu sır ‘ayân
Şatt’a düşdi vü bogıldı bî-gümân
311 ‘Işk evine ‘akl-ıla girmez kişi
Sevdüginüñ ‘aybını görmez kişi
312 ‘Âşık ol degül ki sevdi yârını
Gördüginçe dil-rübâ dil-dârını
313 Yârınuñ çün rengi soldı ‘âkıbet
‘Âşıkı andan kesildi ‘âkıbet
314 Girü kendü işlerine başladı
Ne diler-ise cihânda işledi
315 ‘Âşık ol-durur ki ‘âlemden kese
Göñlini vü yâri zülfinde asa
316 Kamu ‘âlemden kesüp yâra ire
Terk ide yâri vü Cebbâr’a ire
317 ‘Işkı kimse eylemez-ise ‘ayân
Saña Gülşehrî kıla bir bir beyân
318 Bu mesel böyle şeker-efşân u ter
أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ،