Forum içeriğimiz ziyaretçi kardeşlerimize açılmıştır. Forum sayfamızı daha aktif kullanmak için üye olmanız gerekir.

Gönderen Konu: Küle döndüm amma, közde yanmadım,  (Okunma sayısı 719 defa)

:::Nida::

  • Ziyaretçi
Küle döndüm amma, közde yanmadım,
« : 02 Aralık 2014, 16:57:07 »
Küle döndüm amma, közde yanmadım,
Bir gönül ki, böyle yanar sanmadım,
Pınarlardan, içtim içtim kanmadım,
Anladım ki; susuzluğum SANAdır.
Kuluna hem yoldaş, arkadaş verdin,
Hem ana, hem baba, hem kardaş verdin,
Sofrasına ekmek verdin, aş verdin,
Anladım ki; bu açlığım SANAdır.
Yollarına, ömür serdim dolaştım,
Toz toprağa, çamurlara bulaştım,
En sonunda, can dosta ulaştım,
Anladım ki; bu çileler SANAdır.
Yollar gördüm, aşk peşine düşeli,
Eğri, doğru, dönemeçli, köşeli,
Yollar gördüm, sabır taşı döşeli,
Anladım ki; bütün yollar SANAdır.
Kullar gördüm, semaya el açmada,
Bin vecd ile, bedenden vazgeçmede,
Kullar gördüm, yücelere uçmada,
Anladım ki; tüm secdeler SANAdır.
Vicdanımı, karalarla bağladım,
Yaralarım, haram ile dağladım,
Pişman olup, yıllar yılı ağladım,
Anladım ki, göz yaşlarım SANAdır.
Herşey, döne döne Sana gitmede,
Yıldızların bile, ömrü bitmede,
Tüm Kâinat, hamd-ü senâ etmede,
Anladım ki; bu dönüşler SANAdır.
Bazen bir kitapsın, kulun elinde,
Bazen ilâhisin, âşık dilinde,
Binbir ses gibisin, gönül telinde,
Bu şiirler, bu besteler SANAdır.